Ως αγώνας, χαρακτηρίζεται η επίμονη και επίπονη προσπάθεια για την επίτευξη ενός σκοπού δύσκολου ή αξιόλογου. Νίκη είναι το πιθανό αποτέλεσμα, η υπερίσχυση επί ενός αντιπάλου σε μία μάχη. Τέλος, ως αξία ορίζεται η σπουδαιότητα, η χρησιμότητα ενός αγαθού.
Η επίπονη και επίμονη αυτή προσπάθεια, ό,τι δηλαδή ορίζεται ως αγώνας, αφορά τόσο στον εσωτερικό μας κόσμο, όσο και στον εξωτερικό. Εσωτερικός αγώνας είναι αυτός που οδηγεί στο σκοπό της ζωής, μέσω της δημιουργίας και εκδήλωσης αληθινής και εξελιγμένης προσωπικότητας. Εξωτερικός αγώνας είναι αυτός που σχετίζεται με την ζωή, την επιβίωση, την καθημερινότητα.
Τόσο για τον εσωτερικό όσο και για τον εξωτερικό αγώνα, είναι απαραίτητοι δύο όροι. Για τον εσωτερικό αγώνα, οι όροι είναι: Εγώ και ο εαυτός μου. Ενώ η δυάδα, Εγώ και το περιβάλλον, είναι αυτή που αφορά τον εξωτερικό αγώνα.
Εγώ και ο εαυτός μου, είμαστε φυσιολογικά μια δυάδα αντιθέτων, που σημαίνει ότι οφείλουμε να βρούμε έναν τρόπο συνεργασίας μεταξύ μας που θα επιφέρει το καλύτερο δυνατό εξελικτικό αποτέλεσμα.
Υπάρχει λοιπόν το Εγώ, αυτό που λέμε Ανώτερος εαυτός και αυτό που λέμε κατώτερος εαυτός. Εάν ο αντίπαλός μας είναι ο κατώτερος μας εαυτός, με τα ελαττώματα της υλικής μας υπόστασης, τα πάθη της ψυχής και τις κακίες και τα βάρη της νόησης, ανάλογα ο Ανώτερος εαυτός μας δεν είναι παρά ο σύμμαχός μας.
Ο εσωτερικός αγώνας, έγκειται σε αυτήν την προσπάθεια, να βελτιωθούμε και να συνειδητοποιηθούμε, ώστε να συνάψουμε σχέση με τον Ανώτερο μας Εαυτό, αλλά και να διατηρήσουμε αυτή τη σχέση.
Δουλεύοντας συστηματικά με τον εαυτό μας, δημιουργούμε τις κατάλληλες συνθήκες ώστε το Ανώτερο Εγώ να εκδηλώσει τις ιδιαίτερες αρετές του.
Ωστόσο ο άνθρωπος, όσο κι αν προσπαθεί, δεν καταφέρνει να απαλλαγεί εντελώς από τους ρύπους, από κάθε τι περιττό και επιβλαβές, ώστε να διατηρεί ατάραχη και αρμονική την λειτουργία του πνεύματος, της ψυχής και του σώματός του. Έτσι, βιώνει εντός του την σύγκρουση του ανώτερου με τον κατώτερο εαυτό του.
Αποτέλεσμα των εσωτερικών αυτών συγκρούσεων είναι η διατάραξη της ηρεμίας και της γαλήνης μέσα μας, με άμεση συνέπεια την ασθένεια, αλλά και την γενικότερη αδυναμία μας να εξελιχθούμε.
Αντίθετα, επιδιώκοντας και υιοθετώντας, μια ήρεμη και θετική στάση ζωής, είμαστε σε θέση να ανταποκρινόμαστε πιο αποτελεσματικά και με λιγότερο κόπο στις καταστάσεις που έρχονται αλλά και γενικά στις καθημερινές μας ασχολίες.
Οι συνθήκες αυτές, είναι επίσης απαραίτητες ώστε να κατορθώσουμε να ακούσουμε μέσα μας την φωνή της συνείδησής μας. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο θα μας μιλήσει ο Ανώτερός μας Εαυτός.
Με τον ειλικρινή εσωτερικό διάλογο, θα βρούμε τα πραγματικά κίνητρα και τους σκοπούς των πράξεων μας, τους πραγματικούς λόγους που μας ώθησαν σε αυτές, τι αποτελέσματα επέφεραν και πώς τα αποτελέσματα αυτά θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά.
Το κλειδί λοιπόν για να νικήσουμε στον εσωτερικό αγώνα, είναι, εφόσον παλεύουμε για αυτογνωσία και την εκδήλωση της αληθινής προσωπικότητάς μας, παράλληλα να εργαζόμαστε για την ηθικοποίησή της .
Η διαδικασία αυτή, θα βελτιώσει πολύ στην συμπεριφορά μας, που σχετίζεται άμεσα και με τον εξωτερικό αγώνα.
Ο εξωτερικός αγώνας, γνωστός σε όλους τους ανθρώπους, αφορά την καθημερινότητά μας, την επιβίωση μας, τις ανάγκες μας, την εξασφάλιση των απαραίτητων αγαθών.
Μπορεί όμως να σχετίζεται και με άλλους τομείς, και με άλλου είδους επιδιώξεις, επαγγελματικού ή κοινωνικού τύπου. Σίγουρα έχει να κάνει και με την υπεράσπιση της ύπαρξής μας από τους απαίδευτους και πλανεμένους συνανθρώπους μας, αλλά και το γενικότερο δυσευνοϊκό περιβάλλον.
Η νίκη στον αγώνα αυτό, για τον καθημερινό άνθρωπο ως επί το πλείστον, σχετίζεται και προσδιορίζεται με κατακτήσεις που συμβάλλουν όχι στην εξέλιξή του αλλά στην πρόοδό του.
Για να συμβάλλει ο εξωτερικός αγώνας στην εξέλιξή του ατόμου, θα πρέπει να συμβαδίζει με τον εσωτερικό αγώνα.
Α.Ζ.
