Οι δύο βάτραχοι

Κάποτε δύο βάτραχοι κάθονταν στην όχθη μιας λίμνης και χαίρονταν τη λιακάδα.   Ξαφνικά ένα σύννεφο προβάλει απειλητικά και σκεπάζει τον ήλιο.

Ο ένας βάτραχος κοιτάζει το σύννεφο, οσμίζεται τον αέρα και με μια αποφασιστική βουτιά πέφτει στη λίμνη φωνάζοντας στον άλλον  «Έλα!»

Ο δεύτερος κοιτάζει τα πόδια του, βεβαιώνεται ότι είναι γραπωμένος στο βράχο ,  χαμηλώνει τους ώμους , σκύβει το κεφάλι και λέει : «Θα κάτσω εδώ που είναι σταθερά» !

Το σύννεφο βαρύ, ο αέρας κρύος εκεί ψηλά.

Σε λίγο έπεσε χοντρό χαλάζι

Ατάραχος στην καταιγίδα, δεν σημαίνει να στέκεσαι καθηλωμένος στο μέσον της καταιγίδας ακάλυπτος και απροφύλακτος.

Ατάραχος στην καταιγίδα, σημαίνει να ενεργοποιηθείς για να νικήσεις την ταραχή και να μπορέσεις να βρεις τον τρόπο να προφυλαχθείς από την καταιγίδα.