Ποια αξία έχει να περιστοιχίζεσαι από ανθρώπους που έχουν μάθει να ζουν απαιτώντας συνεχώς να ικανοποιείς τις ατέλειωτες και υπερβολικές τους επιθυμίες;
Ποια αξία έχει να συνδιαλέγεσαι με ανθρώπους απαιτητικούς, που συνεχώς ζητάνε και όταν δεν μπορείς να ανταποκριθείς σου ρίχνουν και την ευθύνη;
Ποια αξία έχει να μοιράζεσαι με ανθρώπους που θεωρούν υποχρέωσή σου να τους δίνεις;
Ποια αξία έχει να προσπαθείς να κατανοήσεις τους ανθρώπους που θεωρούν τους εαυτούς τους τέλειους και αλάνθαστους; Που ποτέ δεν αναγνώρισαν ένα δικό τους λάθος, ούτε ένοιωσαν ποτέ την ανάγκη να ζητήσουν μια συγνώμη;
Ποια αξία έχει να συμπορεύεσαι με ανθρώπους που θεωρούν καθήκον σου να σηκώνεις να δικά τους βάρη, ενώ αδιαφορούν παντελώς για τις όποιες δικές σου ανάγκες;
Ποια αξία έχει να επικοινωνείς με ανθρώπους που δεν μπορούν να κατανοήσουν τίποτα πέρα από τον προσωπικό τους μικρόκοσμο;
Ποια αξία έχει η αναξιότητα;
……….κι όμως έχει ανεκτίμητη αξία το ότι συνεχίζεις να προσπαθείς παρότι περιστοιχίζεσαι, συνδιαλέγεσαι, μοιράζεσαι, κατανοείς, συμπορεύεσαι και επικοινωνείς με την αναξιότητα.
Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει ένας άξιος άνθρωπος;
Ν
