Αισθήματα – Σκέψεις – Συναισθήματα

Ηψυχή του ανθρώπου αισθάνεται και συναισθάνεται. Αισθάνεται το φως, τον ήχο, τη μυρωδιά , την θερμότητα αλλά και την πείνα, την δίψα, την κούραση, τον πόνο…. Ερεθίσματα – αίτια που προέρχονται είτε από τον εξωτερικό κόσμο, είτε από τον ίδιο τον οργανισμό μας.

Ας δούμε την ενδιαφέρουσα αυτή διαδρομή. Τα αισθητήρια όργανα μεταφέρουν τους ερεθισμούς στην ψυχή. Εκείνη δονούμενη μετατρέπει την εντύπωση σε αίσθημα. Το αίσθημα διοχετεύεται στον εγκέφαλο μέσω του νευρικού συστήματος κι έτσι ενημερώνεται το πνεύμα και λαμβάνει αίσθηση της πραγματικότητας.

Στη συνέχεια το αίσθημα, διοχετεύεται και πάλι στην ψυχή όπου δημιουργείται το συναίσθημα. Πρόκειται για την άλλοτε ευχάριστη και άλλοτε δυσάρεστη εκείνη κατάσταση του ανθρώπου που είναι ανάλογη με το αποτέλεσμα του ελέγχου.

Αυτό σημαίνει ότι βλέποντας έναν άνθρωπο τον οποίο έχουμε συνδέσει με ευχάριστα γεγονότα στο παρελθόν θα αισθανθούμε χαρά, ευχαρίστηση, ενθουσιασμό. Αντίθετα, εάν έχουμε συνδέσει το άτομο αυτό με δυσάρεστες καταστάσεις και γεγονότα θα αισθανθούμε δυσαρέσκεια, στεναχώρια κλπ.

Επομένως, το συναίσθημα είναι παράγωγο του αισθήματος και το θετικό ή αρνητικό του πρόσημο, ενισχύεται από τα παράγωγα της νόησης μας, τις σκέψεις.

Οι σκέψεις είναι οι ερμηνείες που δίνει το άτομο στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Οι ερμηνείες αυτές είναι που επηρεάζουν την εκδήλωση των συναισθημάτων του και όχι τα ερεθίσματά αυτά καθαυτά.

Έτσι δύο άτομα που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση αντιδρούν τελείως διαφορετικά λόγω της διαφορετικής ερμηνείας που έδωσαν καθορίζοντας παράλληλα το συναίσθημα και την συμπεριφορά τους.

Η ερμηνεία αυτή, μπορεί να είναι εύστοχη αλλά πολλές φορές όμως μπορεί να είναι λανθασμένη. Κάτι που δεν μπορούμε να αποφύγουμε.

Ωστόσο όμως μπορούμε να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις σκέψεις και τις ερμηνείες μας που τις συνοδεύουν. Να κατανοούμε ότι δεν αποτελούν την αποτύπωση της πραγματικότητας παρά μια εξήγηση που εμείς δίνουμε γι αυτή την πραγματικότητα.

Όταν η σκέψη μας δεν στηρίζεται στην αφομοίωση των δεδομένων που έχουμε, αλλά προκύπτει από ένα συγκεκριμένο, μεροληπτικό τρόπο σκέψης που έχουμε υιοθετήσει, απορροφώντας οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας, μας οδηγεί σε συναισθήματα και συμπεριφορές που κατά βάση θα θέλαμε να αλλάξουμε.

Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος μη λειτουργικών σκέψεων, συναισθημάτων και συμπεριφορών.
Α.Ζ.