Οάνθρωπος έψαχνε ανέκαθεν την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, την ομορφιά, τη χαρά, την αγάπη, το σωστό, την αναγνώριση κ.α.
Όμως, ενώ ψάχνει ασταμάτητα, δεν καταλαβαίνει ότι τα πάντα βρίσκονται μέσα του, αλλά με προϋποθέσεις.
Η αλήθεια δεν είναι κάπου κρυμμένη. Βρίσκεται όπου κι αν γυρίσει το κεφάλι του, αλλά τον εμποδίζουν να τη δει, οι συμβάσεις, τα πιστεύω του, οι ψευδαισθήσεις του, που δυστυχώς τον κατακλύζουν.
Είναι τόσο κοντά του όλα αυτά, αλλά και τόσο δύσκολο να τα ανακαλύψει σε έναν εαυτό με τόσα εμπόδια, τα οποία είναι συνήθως συνυφασμένα και με έναν αυξημένο εγωισμό.
Όλος του ο νους καλύπτεται από μια ομίχλη με όλα τα παραπάνω εμπόδια ανακατεμένα στο κεφάλι του, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να δει πραγματικά ποιος είναι και να αντιληφθεί ότι δεν είναι ελεύθερος. Εκδηλώνει λοιπόν έναν εαυτό τελείως διαφορετικό από τον δικό του.
Έχει μάθει να ζει προσπαθώντας να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των άλλων από φόβο μήπως δεν γίνει αποδεκτός ή άξιος της αγάπης τους. Η εικόνα, που προσπαθεί να φτιάξει και να δείξει στο περιβάλλον του, είναι βεβαίως πλαστή και παραπαίει συνεχώς.
Έτσι ενώ είναι στη φύση του να ερευνά τον εαυτό του και το περιβάλλον και να καλλιεργεί μέσα του τις αξίες αυτές, για να γίνει ευτυχισμένος, βυθίζεται όλο και περισσότερο στον κυκεώνα των πεποιθήσεων και ψευδαισθήσεων που δημιούργησε ο ίδιος.
Τελικά εξαρτάται από τον ίδιο να κάνει την υπέρβαση και να διαλύσει την ομίχλη για να βγει στο φως, την αλήθεια, την ομορφιά, την αγάπη.
Α.Μ.
